Iedere hulpverlener maakt het wel eens mee: een cliënt die buitengewoon kwaad wordt, helemaal over de rooie gaat en mogelijks zelfs fysiek agressief wordt. Dit laat vaak een diepe indruk na en de kans is groot dat het ons als hulpverlener raakt. We worden bang, we reageren defensief, we blokken het contact af, we vallen stil. Hoe hanteren we deze emoties en gedragingen zodat we niet meegezogen worden in verder escalerende communicatiepatronen? Hoe houden we de hulpverleningrelatie veilig en constructief, zelfs bij felle emoties?

In deze workshop bekijken we agressie en kwaadheid in de hulpverleningsrelatie vanuit het hechtingsperspectief. Met zorg voor de ervaring van de deelnemers gaan we op zoek naar de manier waarop kwaadheid en andere emoties steeds relationele betekenissen met zich meedragen. Zo kan kwaadheid ons bijvoorbeeld iets leren over hoe mensen hun noden aan afstand en nabijheid reguleren, hoe ze zich niet gehoord en gezien voelen of hoe ze zich onrechtvaardig behandeld voelen.
We zoeken en oefenen manieren om deze sterke emoties aan te wenden zodat ze net de hulpverleningsrelatie kunnen versterken.


Voor wie

Hulpverleners die werken met volwassenen en jongeren en die zich willen bekwamen in het hanteren van felle emoties zoals kwaadheid en agressie.